Περί Αγρινού ο λόγος

Περί Αγρινού ο λόγος

γράφει ο Λεύκιος Σεργίδης, «Ίδρυμα Terra Cypria»

Τι κοινό μπορεί να έχουν οι Κυπριακές Αερογραμμές με το κυπριακό ευρώ; Και μην απαντήσετε ότι και τα δύο κινδυνεύουν να χαθούν με την οικονομική κρίση… Όχι πως δεν κινδυνεύουν δηλαδή, αλλά αλλού το πάμε. Και τα δύο εμφανίζουν πάνω τους το Αγρινό. Το σύμβολο του εθνικού μας αερομεταφορέα απεικονίζει ένα αγρινό, ενώ αν κοιτάξουμε τα κέρματα του ενός, δύο και πέντε λεπτών θα το δούμε και εκεί. Βρίσκεται επίσης και πάνω στο παλιό δεκάλιρο το οποίο πολύ πιθανόν να ξαναμπεί στα πορτοφόλια μας και ίσως και με παρόμοια αξία με αυτή των λεπτών του ευρώ!

Ας πάμε όμως στο ζωντανό αγρινό (Ovis orientalis ophion). Αυτό αποτελεί το μεγαλύτερο θηλαστικό του νησιού μας και δίκαια χαρακτηρίζεται ως το εθνικό μας ζώο. Είναι ενδημικό της Κύπρου, δηλαδή το βρίσκουμε μόνο στην Κύπρο και πουθενά αλλού στον κόσμο. Μπορούμε να το συναντήσουμε στο δάσος Πάφου όπου τριγυρνά σε αγέλες. Τα αγρινά, που βασικά είναι άγρια πρόβατα, ήρθαν στην Κύπρο περίπου το 6000 π.Χ. μέσω του ανθρώπου ως οικόσιτα ζώα και εξελίχθηκαν από τότε σε ξεχωριστό είδος. Στο Σταυρό της Ψώκας υπάρχει ένας έγκλειστος χώρος με αγρινά όπου μπορεί κάποιος να τα δει από κοντά και να τα θαυμάσει. Τα αγρινά, ως κοινωνικά ζώα που είναι ζουν σε αγέλες, τα αρσενικά ξεχωριστά από τα θηλυκά, την περίοδο όμως αναπαραγωγής τους γίνονται τα «κοννέ» και σμίγουν. Μετά τη γονιμοποίηση ξαναγυρίζουν στην εργένικη ζωή.

Ο πληθυσμός των αγρινών σήμερα αριθμεί περισσότερα από 3000 άτομα, αλλά στο παρελθόν λίγο έλειψε να το χάσουμε. Συγκεκριμένα το 1937 ο πληθυσμός έπεσε στα 15 άτομα και τότε ξεκίνησε μια πολύ δύσκολη προσπάθεια σωτηρίας του είδους. Η λαθροθηρία του είδους περιορίστηκε σημαντικά και απαγορεύτηκε η είσοδος κοπαδιών αιγοπροβάτων στο δάσος Πάφου αφού ανταγωνίζονταν έντονα σε θέματα διατροφής, ζωτικού χώρου αλλά και μετάδοσης ασθενειών από τα ήμερα στα άγρια. Ευτυχώς σήμερα φτάσαμε στο να έχουμε ένα σχετικά υγιή πληθυσμό αλλά όχι απόλυτα ασφαλή αφού κίνδυνοι υπάρχουν…

Η Υπηρεσία Θήρας και Πανίδας, που είναι η υπεύθυνη Αρχή για τη διαχείριση και την προστασία του, καθώς και η Αστυνομία Κύπρου, δίνουν ένα συνεχή αγώνα για την πάταξη της λαθροθηρίας και την προστασία του είδους. Η συνεργασία όλων μας όμως, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωσή του. Πρέπει να σεβόμαστε το δάσος όταν το επισκεπτόμαστε και να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στις πράξεις μας. Για παράδειγμα, αν πετάξουμε ένα άδειο κουτί πατατάκια στο έδαφος, τότε είναι πιθανόν ένα αγρινό που θα το δει να λιγουρευτεί, αφού «κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα», να καταπιεί και το πλαστικό περιτύλιγμα και τελικά να ψοφήσει! Και αυτό έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Σεβασμός στο δάσος και προσοχή, γιατί ακόμα και τα πιο απλά πράγματα μπορεί να προκαλέσουν καταστροφή στη φύση.

Το Δάσος Πάφου είναι ίσως από τις ωραιότερες περιοχές του νησιού μας. Μια επίσκεψη στην κοιλάδα των Κέδρων, στο Σταυρό της Ψώκας που έχει και κατασκηνωτικό χώρο, στις περιοχές των Γεφυριών, στα όμορφα μονοπάτια της φύσης ή έστω και ένα οδήγημα στην περιοχή, εντός των δρόμων φυσικά και χωρίς να κάνετε τους ραλίστες, θα σας πείσει. Η περιοχή είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο προστατευόμενων περιοχών, Natura 2000, για την προστασία του αγρινού, κάποιων αρπακτικών και άλλων πουλιών αλλά και σημαντικών φυτών και οικοτόπων.

Το φυσικό μας περιβάλλον είναι ένα θείο δώρο που αν το εκμεταλλευτούμε σωστά και με σεβασμό, τότε σίγουρα μπορούμε να προσελκύσουμε τεράστιο αριθμό τουριστών στον τόπο μας. Και τότε το αγρινό θα ζει με ασφάλεια στο δάσος αλλά και το σχέδιό του θα το βλέπουμε να πετά όλο και πιο συχνά στους αιθέρες!



English
Greek